Het weer in Dushanbe, Tajikistan
Het weer in Dushanbe


 Tadzjikistan

Tadzjikistan is een voormalige Sovjetrepubliek in Midden-Azië. Het land wordt omsloten door China in het oosten, Afghanistan in het zuiden, Kirgizië in het noorden en Oezbekistan in het noorden en oosten. In 1991 is Tadzjikistan onafhankelijk geworden van Rusland. Na een burgeroorlog van 5 jaar is in 1997 de vrede ondertekend met de oppositie. Feitelijk is het land sinds 2000 klaar voor de sprong naar een goede toekomst. De problemen in het buurland Afghanistan kunnen positief zijn voor de ontwikkelingen in Tadzjikistan. Banen zullen worden gecreëerd en de stabiliteit zal toenemen. Tadzjikistan is in de beginfase om zich bij de Wereldhandelsorganisatie te voegen en is al toegetreden als NATO partner voor de vrede. Sinds 2004 is er een positief reisadvies afgegeven. De ongerepte natuur is overweldigend en de maagdelijke sneeuwhellingen van het 
Pamirgebergte, bij de bevolking beter bekend als “het dak van de wereld”, zijn de Alpen in het kwadraat! Pieken van boven de 7.000 meter zijn niet uitzonderlijk. De bloeiende bergweiden, vele meren, adembenemende vergezichten en imposante gletsjers vormen het decor van dit oude Centraal Aziatische land. Cultureel heeft Tadzjikistan ook veel te bieden: unieke kunst, eeuwenoude beschaving, boeiende steden en dorpen waar de bevolking een spreekwoordelijke eenheid is. Toerisme is nog onbekend en eetgewoonten, hygiënische omstandigheden, de minder ontwikkelde infrastructuur, afwijkende gewoonten en gebruiken zijn zeer aantrekkelijk om te zien. Het land is erg bergachtig. Zeker de helft van het land ligt meer dan 3000 meter boven zeeniveau. De door droogte weinig begroeide bergruggen liggen in oost west richting door het land en 
behoren tot het Tian- en Pamirgebergte.  De bergen van Pamir zijn uitlopers van de Himalaya. De hoogste toppen van het land zijn: Piek Samanid en Piek Lenin en zijn respectievelijk 7.495 en 7.127 meter hoog. De Samanid kreeg zijn originele naam pas terug in 1999. Op veel landkaarten en in reisliteratuur wordt nog de oude Sovjetnaam gebruikt: Piek Communisme (of Pik Kommoenizma). De lager gelegen delen van het land zijn te vinden in het zuidwesten en noorden van het land. In de bergen liggen veel gletsjers die de bron vormen voor stroompjes en rivieren. De belangrijkste rivieren die het land doorsnijden zijn de Syr Darja, de Pjandsj en de Amoe Darja, die uiteindelijk allebei afwateren naar het Aralmeer. De Amoe Darja en de Pjandsj vormen voor het grootste gedeelte de zuidgrens met Afghanistan. Op 3.263 meter hoogte bevindt zich “Lake Sarez” met een 
lengte van 55,8 km, breedte van 3,3 km en een water volume van 16,074 km3. Dit meer is ontstaan na een aardbeving in 1911 met daarna nog 15 jaar steen val. Om een dergelijke ramp zo goed mogelijk te voorspellen is er een systeem aangelegd met sensoren die d.m.v. satelliet navigatie seismologische activiteiten, waterdruk, windsnelheden en beweging van de rotsen in de gaten houdt zodat eventuele maatregelen tijdig genomen kunnen worden.
400 jaar voor onze jaartelling kwamen met Alexander de Grote de eerste Europeanen in dit gedeelte van de wereld. Hij was het die hier steden stichtte die tot op de dag van vandaag zijn blijven bestaan. Ook ligt Tadzjikistan op de zijde route met veel mooie overblijfselen van tempels. Tadzjikistan is ook bekend om de oude religie zoroastrianisme
Tadzjikistan is 3,5 keer zo groot als Nederland, maar is met 41 inwoners/km² minder dichtbevolkt. De Tadzjieken wonen in de valleien en hebben een arm bestaan, kleinschalige en extensieve landbouw en veeteelt. Het leven op het land is hard en de dagen zijn lang. Langs de weg is van alles te koop. Naast vliegtuig en helikopter zijn bus en auto de voornaamste vervoermiddelen, bij slechte wegen, hoge bergen en diepe dalen neemt het paard het over. Tadzjikistan is rijk aan water, we kunnen spreken van het blauwe goud. Momenteel is het op het platte land voor velen een luxe stromend water in huis te hebben. De hoofdstad van Tadzjikistan is Doesjanbe gelegen in de Hisorvallei en is nog geen honderd jaar oud. In 1924 werd deze stad planmatig gebouwd op de plaats waar het Rode Leger een dorp had verwoest. Het dorp heette Dushanbe bazar, wat in het 
Perzisch de maandagmarkt betekent. Later werd deze naam verkort tot Dushanbe (maandag), in het Nederlands gespeld als Doesjanbe. De stad werd uitgebouwd als hoofdstad van Tadzjikistan dat eerst een autonome republiek was binnen Oezbekistan, vanaf 1929 een sovjetrepubliek en vanaf 1991 een onafhankelijk land. Van 1929 tot 1961 heette de stad Stalinabad. Doesjanbe is een belangrijk centrum van de katoenindustrie. Een vriendelijk centrum met oude vervallen buitenwijken en hier en daar al westerse bouw. Het park en de communistische architectuur verbazen een ieder. Vele eettentjes, waar de gastvrije bevolking klaarstaat, schieten uit de grond. De markt (bazaar) is één van de hoogtepunten alles is er te koop en het is een genot om er te wandelen. Andere bezienswaardige steden zijn Murghab met zijn gletsjers, Penjikent, Khojent en Korog. Sanatoria, 

thermaal baden, meren en bergtoppen zijn talrijk aanwezig.
Het waren de Nederlanders die de eerste supermarkt “Holland supermarket M&P” openden in Doesjanbe (1995) en een jaar later was er de eerste reclame geboren. Zakelijk gezien is er goede beweging in “Holland trade centre” in Tadzjikistan, “Tadzjikistan trade centre” in Nederland en is Arjan Erkel druk doende met het opzetten van zijn reisbureau “Tajik-Travel” die in 2006 de eerste toeristen laat genieten van het land.